IV
Una flor distant m'enlluerna
la seva claror no calenta:
és només un reflex estrany
teixida com en un parany
enmig d'un estany, besada,
de tot de fils envoltada.
V (La noche)
Danzaban las montañas
al ritmo de la Luna.
¡Qué extraña melodía!
VI
per què rimem
-si no és per viure-
per treure un somriure
per fer esclatar la vida
cada dia
PERQUÈ ESTIMEM
Cap comentari:
Publica un comentari a l'entrada